وضعیت توسعه صنعت تولید پارچه های غیر بافته

فناوری تولید غیر بافته با فناوری سنتی نساجی متفاوت است. در روند نساجی نیازی به چرخش نیست. فناوری نساجی آن شبیه به فن آوری کاغذ سازی است که به نام های غیر بافته نیز شناخته می شود. مواد اولیه اصلی ذرات پلاستیکی پلی اتیلن و پلی پروپیلن هستند که فرآورده های جانبی پالایش نفت هستند. پس از ذوب شدن و چرخش در دمای بالا ، الیاف کوتاه یا رشته ها به دست می آیند. پس از آرایش جهت یا تصادفی ، آنها به شکل ورق ، توری یا فلوکولانت متصل می شوند. به آنها پارچه های نبافته گفته می شود زیرا نیازی به پارچه ندارند اما ظاهر و برخی از خاصیت پارچه را دارند.

پارچه های غیر بافته ای هنگام استفاده نمی توانند نخ بکشند. آنها دارای معانی مدرن زیادی هستند مانند حفاظت از محیط زیست ، تنفس ، وزن سبک ، ضد رطوبت ، دوام و غیره. بنابراین ، آنها به طور گسترده ای در کالاهای یکبار مصرف ، پازل منسوجات غیر بافته ، کیسه های آرد سفت و غیره استفاده می شوند.

فن آوری تولید پارچه های غیر بافته شده برای اولین بار در اروپا و ایالات متحده به کار گرفته شد و در دهه 1980 به گوانگدونگ ، جیانگ سو و ژجیانگ گسترش یافت. در خانه ابتدا از آن برای تهیه ماسک های یکبار مصرف ، روکش کفش ، کلاه کاری و غیره استفاده می شد. این محصولات عمدتا در خارج از کشور صادر می شود و در بازار بیمه کار استفاده می شود. در اواسط و اواخر دهه 1990 نگذشته بود که صنعت تولید نبافته در اوج شروع به توسعه کرد. از آن زمان ، پس از سالها کاوش و توسعه ، صنعت غیر بافته به سرعت در زمینه های پزشکی ، مهندسی و سایر زمینه ها توسعه پیدا کرده است. این صنعت به عنوان یک کل در حال اجرا است و سرعت رشد تولید و بازاریابی به طور پیوسته افزایش یافته است. برخی شرکتها و محصولات غیر بافته چینی از رقابت بین المللی قوی برخوردار هستند.